KNSB: Pallas 1 wordt wakker geschud in FrieslandInclusief bekerwedstrijden hebben we sinds de coronatijd vijfmaal de degens mogen kruisen met Emanuel Lasker. Een groep heren uit het mooie Sint-Jacobiparochie in Friesland.
Na het dramatische verlopen vorige seizoen waar ternauwernood degradatie werd ontlopen, kregen we in aanloop naar deze wedstrijd een nog grotere klap te verwerken. Voor onze geweldige teamleider, speler, schrijver en mooi mens Matthijs was het schaken te veel, waardoor hij besloot zich terug te trekken. Daardoor moest wel snel geschakeld worden. Ondergetekende was vorig seizoen al een soort assistent-trainer als chef remise, dus vanaf dat moment was ik ook weer chef opstelling en mailen met teamleiders van tegenstanders. En dus ook correspondent voor het verslag van ronde 1. Maar nog een stuk belangrijker, want the show must go on: er moest een bord gevuld worden bij Pallas 1. Tom Karthaus speelt daarom dit jaar in het eerste. Met Tom erbij trokken we naar Friesland, waar we tegen dezelfde acht kerels mochten spelen zoals altijd. De naamgever van de club verloor overigens pas op 53-jarige leeftijd zijn wereldtitel aan Capablanca, doe met deze informatie wat je wil. We gaan beginnen aan de partijen. ik kon vanwege een andere afspraak niet meetafelen, dus heb ik ook geen foto’s kunnen maken van notaties. Een beperkt aantal partijfragmenten dus, aangezien de aanlevering matig was. Als eerste was Morris klaar. Tegen de Friese kopman Sikko Ros werd het een partij op niveau. Sikko deed een blijkbaar bekend kwaliteitsoffer, wat Morris in eerste instantie weigerde om hem uiteindelijk op het goede moment te pakken. Op dat moment werkten de stukken van Sikko opeens niet meer samen waardoor hij zich gedwongen voelde om nog meer materiaal er tegenaan te gooien voor een mataanval. Meestal is onze kopman een dynamische speler, maar er schuilt ook een kleine Simeone in hem. Als er even lelijk verdedigd moet worden om een ruime materiële voorsprong over de streep te trekken, ben je bij Morris aan het juiste adres. De koningswandel werd netjes uitgevoerd en het punt binnengesleept. Na deze opsteker op bord 1 kregen we kort daarna twee teleurstellingen te verwerken. Jim en Pim, normaal gesproken het solide middenrif van ons team, kwamen allebei beroerd uit de opening. Jim verloor iets goedkoop op bord 2 een stuk, waarna hij overigens nog een hoop spel wist te maken. Zijn tegenstander Tjalling Wiersma liet zich echter net niet de kaas van het brood eten, waarna per stuk dat afgeruild werd de kansen van Jim minder werden. Uiteindelijk een 0. Pim werd in zijn gebruikelijke variant afgebluft. Zijn tegenstander speelde een mooie zet waarmee hij de pionnenstructuur van Pim kapot sloeg. Pim gaf maar een pion voor wat spel. Uiteindelijk werd het nooit meer dan wat en was de pion doorslaggevend. 2-1 voor onze vrienden uit Friesland. Ook bij Radboud ging het vrij vlot mis. Een onfortuinlijke pionzet zorgde voor enorme gaten op d6 en f6, waarna Radboud uiteindelijk ook met harde hand van het bord werd gezet door Joost van Dam die mooie velden zag voor zijn paard om in te springen. 3-1 en we hadden een klein wonder nodig om nog een puntje eruit te kunnen slepen. Dat leek op dat moment niet onmogelijk. René en ondergetekende hadden prettige tot gewonnen stellingen, bij Tom leek het muurvast te staan en Bas stond iets gedrukt maar het was zeker niet onmogelijk te houden. Het eerste resultaat viel bij Tom, die stevig schaak speelde tegen Murk Viersma. Met wit deed hij misschien iets te weinig, maar grote kansen gaf hij ook niet weg. In een iets betere stelling voor Tom besloten ze tot remise wat een prima debuut is in Pallas 1 tegen een speler met een rating van boven de 2000. Ondertussen zat ik een eindspel met een kwaliteit meer te spelen tegen puzzelkoning Dolf Wissmann. In het middenspel koos Dolf voor een ingewikkelde tactische variant, waarmee hij tijdelijk een toren offerde, maar door op het goede moment een deel van het materiaal terug te geven, kon ik het eerder benoemde eindspel bereiken. Daarin was een h-pion uiteindelijk beslissend. 3,5-2,5 met nog twee partijen te gaan. Vlak daarvoor was het al misgegaan bij Bas. In de tijdnoodsfase werd hem een pion afgesnoept waarmee zijn stelling als een soufflé in elkaar zakte. 4,5-2,5 en de eerste nederlaag tegen Lasker was een feit. Aan René om de score wat dragelijker te maken. De hele partij had hij een prettige tot gewonnen stelling tegen Erik Bosma. In het eindspel met lichte stukken ging het even helemaal mis. René gaf zijn pion waarmee hij zou moeten gaan winnen pardoes weg. Opeens moest hij na een hele partij drukken verdedigen. Ondanks dat het alleen voor de eer was deed hij dat met verve waarmee de vrede getekend werd. Een 5-3 nederlaag was ons deel. De volgende ronde mogen we aantreden tegen de Spassky’s, hopelijk zoals altijd met een fotootje van Godfather Boris aan bord 1. Een bord wat mogelijk wat sterker bezet zal zijn dan de afgelopen ontmoetingen met dit Groningse gezelschap aangezien ze sinds een paar jaar versterkt zijn met IM Erik Hoeksema.
|
