KNSB: Pallas 1, SterrenkunstStonden we kort geleden nog stijf onderaan in klasse 3A van de KNSB-competitie, onze opmars in de stand neemt inmiddels komeetachtige proporties aan. Na een tweede huisgemaakte limoncello (on the house) in het gezelligste restaurant van Deventer (Ciao, Grote Overstraat 42), brulde Pim: “we staan bovenaan het rechterrijtje!” – hulde & bijval alom, en met feestmuziek en een vreugdevuur werd ons team, en Bas in ’t bijzonder, in het zonnetje gezet. Teenager Bas Nu is het echter weer maandagochtend, de nevelen zijn opgetrokken en een nuchtere blik op de ranglijst leert dat we nog steeds maar één matchpunt verwijderd zijn van een plek die recht geeft op degradatie. Zestien benen op de grond dus! Op 7 maart gaan we naar (Staunton) Groningen, drie weken later naar (Philidor) Leeuwarden. Let’s go get them! Klokke halfdrie stonden we pardoes met 2-0 voor. Max en Morris – hoewel wat gepreoccupeerd met leeftijd - hebben inmiddels de jaren des onderscheids bereikt en maakten, gebroederlijk aan beide topborden gezeten, eendrachtig korte metten met de aspiraties van een nieuwe generatie. Soms zeggen beelden meer dan woorden en lieve lezer, ik toon u daarom twee diagrammen. De opdracht luidt: drink één liter limoncello, sluit je ogen en sla keihard toe. Bedenktijd 10 seconden per stelling; have fun! DIAGRAM 1: Sam Klein Tuente (15 jr.) - Max na 10. Pb1-c3 (zwart aan zet) DIAGRAM 2: Morris – Victor Brorens (13 jr.) na 14. .. g6-g5 (wit mag) Twintig minuten later kreeg Pim, uitkomend aan bord 8 tegen André Langendijk, te maken met een bij deze tussenstand verrassend remiseaanbod. Er waren 17 zetten gedaan, één pionnetje was geruild en alle stukken stonden klaar voor de strijd. Pim wilde los gaan op de koningsvleugel, die echter solide genoeg stond. Was het Pims reputatie, was ‘t zijn 100% score? Hoe dit ook zij, Pim was bereid deze laatste eraan te geven in het teambelang, na gevoerd overleg met Max. Om halfvier deden onze sympathieke tegenstanders iets terug. Aan bord 5 moest Radboud met zwart en hij had de pech dat Anne Veltman daar was opgesteld. Anne was tot nu toe aan de topborden geplaatst en ook zijn constante rating van 2000+ geeft aan dat hij een potje kan schaken. Nu kan Radboud dat natuurlijk ook en hij koos voor een openingsvariant die hem van een pionnenoverwicht in het centrum voorzag. Wel een klein beetje luchtig (g7-f6-e5), mede gelet op de koning op f7! Maar dit is ongetwijfeld bekende kost. Zelfs met Dr. Engine aan mijn zijde vond ik ‘t nog niet zo makkelijk om te zien waarom het mis ging. Radbouds dame kwam wat ongelukkig te staan en hij kwam (te?) laat toe aan het ontwikkelen van zijn koningsloper. De conclusie moet zijn dat Anne een knappe partij speelde (complimenten!), met een welgemikt 18. f2-f4! brak hij de stelling open en zes zetten later moest Radboud de wapens strekken. Halverwege de wedstrijd stonden we dus nog één puntje voor. Dat leek niets te veel. Jim zat te zwoegen in een lopereindspel met een pion minder, Bas probeerde een toreneindspel remise te houden en Matthijs stond ruim een uur en de stelling achter. Alleen Renés positie zag er goed uit. Ik schrijf dit alsof ik het zo heb meebeleefd. Dat is echter geenszins het geval. In werkelijkheid zat ik in tijdnood stijf op m’n stoeltje en had alleen oog voor mijn geïsoleerde pion op d5. Eigen schuld, dikke bult, in een ongeveer gelijke stelling maakte ik een (voor mij leerzame) positionele fout. DIAGRAM 3: Amin Shakya – Matthijs na 8. c:d5 DIAGRAM 4: Amin Shakya – Matthijs na 19. g4 Terwijl Matthijs z’n eindspel zat te winnen, bracht René aan bord 4 de matchpunten binnen, met wit tegen Laurens Snuverink. Ik ga het René nog eens vragen…ziet hij na drie zetten al het winnende plan? Laurens heeft doodgewoon 3. … g7-g6 gedaan en René pakt met Lb5 een knol op c6. Zwart blijft na b7:c6 met een dubbelpion en een matige witveldige loper zitten; wit houdt met d3-e4-f4 de stelling (dus) gesloten en brengt zijn paarden in stelling. Het koningspaard verschijnt op e5 en allerlei vorkjes dreigen, vooral de manoeuvre Pc3-d1-f2-g4-h6+ maakt indruk. Laurens moet vluchten in een middenspel met zware stukken en ongelijke lopers. Waar Laurens’ loper voornamelijk tegen zijn eigen pionnen staat te kijken, gluurt Renés raadsheer naar binnen in de zwarte koningsstelling. De aanvalskansen zijn dus voor wit en nu maakt hij de f-lijn open, matmotieven op een kwetsbaar f8 ontstaan. Laurens, ook niet gek, probeert met Dd5+ en “dubbelpion” c5-c4 b:c4 c6-c5 zijn rotloper op b7 eindelijk van uitzicht te voorzien. René heeft echter goed gezien dat zwart te laat komt en maakt het op f8 vakkundig af. In de analyse hoorde René wat mopperen dat hij het anders had kunnen doen, maar volgens mij was het een partij uit één stuk! Nu was het 4,5 – 1,5 en Jim en Bas waren nog hard aan het werk. Aan bord 7 had Jim zwart tegen Rob van der Lubbe. Jim is terecht blij dat hij de 2100 grens heeft gepasseerd en qua schaken verkeert hij dan ook in topvorm. Over een paar weken gaat Jim met pensioen en dan is het een kwestie van tijd tot de 2200 in zicht komt. Vandaag had hij echter een virusje onder de leden. Het tekent Jim dat hij daarin geen reden zag om thuis te blijven. Pech was dat hij zich niet kon voorbereiden op Rob, aangezien deze van de Twentse reservebank was gehaald en als speler nummer 16 Dr. Max Euwe 3 kwam versterken. Rob deed het goed, in een gesloten stelling was Jims loperpaar niet zo belangrijk. Onderweg verloor Jim ergens een pion en een lopereindspel ontstond, waarbij alle pionnen gefixeerd stonden, op de goede kleur voor Jims loper, en de verkeerde kleur voor Rob. Jim had goed gezien dat dit genoeg was voor een puntendeling, waartoe beide kemphanen om 10 voor 5 besloten. Bas houdt van schaken en in het bijzonder van eindspelen. Niet voor niets is hij in ons team vaker als laatste bezig. Op mij maakt hij een (bijpassende) geduldige en onverstoorbare indruk (toen ik vorig jaar een 80-zetter van hem verloor heb ik dit alles van dichtbij moeten aanschouwen). Maar wat er in z’n binnenste gebeurt, is hij altijd zo rustig? Als wetenschapper wil Bas alleen feiten optekenen, maar vandaag wilde dat niet lukken. Op zijn notatiebiljet ging het in maar liefst drie (3!) cruciale fasen helemaal mis en het vergde nogal wat hinein-interpretieren van uw verslaggever om te achterhalen wat er allemaal gebeurde (ik heb mijn dochter, die Runentekens en Sanskriet bestudeert, er even bijgehaald). Wat gebeurt hier?! Diagram 5: Stefan doet Tb1-a1?? YEAH!!! De voorzitter is blij
|
