SOS: Pallas 1 verstevigt koppositieEen deel van het strijdende team Die voorsprong bleef niet lang in stand. Jan Wout, die kort voor de wedstrijd, en zelfs toen we al begonnen waren, nog een rol had bij de diplomauitreiking van de jeugd, begon niet helemaal scherp aan de partij. Hij liet zich daarbij wat in slaap sussen door de droge opening die op het bord kwam, en ging pas in de denktank toen hij een pion had weggegeven. Dat is vaak net iets te laat, en zo ook nu. Zijn geroutineerde tegenstander maakte het fraai af. Kort daarop moest ook Ferry zijn tegenstander een hand geven. Toch speelde hij aanvankelijk een goede partij met zwart en durfde het aan om een pion te offeren voor mooi spel met zijn lopers in de richting van de witte koning. Daarna koos hij mogelijk iets te snel voor een afwikkeling in plaats van het verder opvoeren van de druk en miste (voor zover ik het kon beoordelen twee borden verderop) nog een interessante tactische kans. Zoals het ging ontstond er een toreneindspel met pion minder, wat door zijn tegenstander netjes werd uitgespeeld. Matthijs speelde op bord 4 zijn gebruikelijke spel, waarbij hij voor zijn tegenstander veinsde de opening niet te kennen middels het verbruiken van zeeën van tijd. Objectief gezien misschien niet de beste strategie, maar het werkte wel. Gelukkig speelde Matthijs over het algemeen goede zetten, maar aarzelde op het moment dat het tijd was het centrum open te breken. Hierdoor kon zwart het heft in handen nemen en kreeg een licht initiatief. Matthijs zag dit op tijd en en wikkelde af naar een eindspel met een klein (theoretisch?) nadeeltje van een redelijke loper tegen een sterk paard. Dat dit met een enorme blunder gepaard ging, bedekken we even met de mantel der liefde, aangezien de tegenstander het ook niet gezien had. In het eindspel toonde Matthijs toch wel mentale hardheid, door met weinig tijd op de klok actief te blijven spelen en remise af te slaan. Zijn tegenstander bezweek onder de druk en Matthijs maakte het mooi af. Het stond weer gelijk, en dat bleef het ook na de volgende twee resultaten. Eerst maakte Gerard remise, waardoor hij nu op 5 uit 5 staat. Opmerkelijk genoeg ook nu de derde keer tegen de Tartakower variant in de Caro-Kann, blijkbaar een populaire opening heden ten dage. In de tijd van Gerard was dit beslist niet het geval, en werden de dubbele f-pionnen beschouwd als een ernstige verzwakking van de zwarte stelling. Zo ging Gerard er ook mee om en hij wist daarbij nog een pionnetje buit te maken. Dit zou genoeg moeten zijn voor de overwinning, maar het lukte hem niet om een vrijpion te creëren en hij moest genoegen nemen met remise, enigszins teleurstellend. Mijn partij eindigde ook in remise, eveneens teleurstellend, maar ook met een zekere opluchting. Met zwart speelde ik een degelijke partij tegen medeteamleider Tom Scheper en kwam langzaam maar zeker steeds wat beter te staan. Dit leidde uiteindelijk tot pionwinst en afwikkeling naar een eindspel met beiden toren en paard. Ook had ik meer tijd op de klok, toch beging ik toen een grote blunder door ineens een kwaliteit weg te blunderen. Gelukkig was mijn tegenstander wat minder medogenloos dan Matthijs en liet me wegkomen met zetherhaling. 3-3 tussenstand, en de Capellen moesten het doen voor ons. Dat bleek deze avond goed aan hen besteed. Van de partijen heb ik niet veel concreets meegekregen. De indrukken die ik kreeg sloten aan bij het (spel)karakter van beiden: Bas speelde geduldig en probeerde langzaam zijn stelling te verbeteren, Robert ging vanaf de opening de strijd fel aan. Voor Bas resulteerde dit in een mooie overwinning in het eindspel, terwijl Robert in de complicaties materiaal won en ondanks tijdnood het hoofd koel hield in de afwikkeling. Daarmee kwam de eindstand op 5-3, een goede overwinning dus!
|
