SOS: 100 % voor Pallas 2De start was voortvarend. Iets over tienen hadden achtereenvolgens Eric Goedhart, Gorrit Smit en Simon Kok de volle buit binnengesleept. Daarna ging het wat stroperiger, maar Bart Donders bracht uiteindelijk het beslissende punt binnen. Toen uiteindelijk ook Jasper Zweedijk en Henk van der Tol wonnen, stond er zomaar 0-6 op het scoreformulier. De moeite van de reis waard. Onder de foto's nog wat persoonlijke notities. De in nevelen gehulde kerktoren geeft aan dat het iets over tienen is als Pallas 2 een 3-0 voorsprong heeft Onder toeziend oog van Eric streden Jasper, Bart en Henk om het beslissende punt Ik mocht met wit tegen Harro Rijkhoek. Na een Italiaanse opening bleef het bijna de hele partij ongeveer gelijk staan. Wel gaf de computeranalyse zwart steeds een voordeel van ongeveer 0.5. Na ik aanneem vanwege zijn loperpaar. Maar mijn twee paarden waren mijns inziens net zo dreigend. Ook omdat zijn Koning niet erg veilig stond. Tot 2x toe heb ik daar een kleine tactiek gemist. Een daarvan die Bart wel zag en dat terwijl hij zelf ingespannen met zijn eigen partij bezig was. Een schijnoffer met Paard h5. Weliswaar leidde dat niet tot mat zoals hij dacht (mits mijn tegenstander het juiste antwoord had gevonden), maar wel tot een punt in mijn voordeel. Uiteindelijk bleef er een eindspel over met ieder nog een Toren. Met nog weinig tijd op de klok speelde Harro een pion te optimistisch naar voren. Deze kon ik dubbel aanvallen en toen hij deze pion ook nog probeerde te dekken met zijn Koning ging het helemaal mis. 1 - 0 Bord 2: Bart Op maandagavond invallen in Pallas 2 tegen Ons Genoegen. Alle ingrediënten voor een genoeglijk avondje. Mijn tegenstander Bernt Brandt, 85 jaren jong, was niet op voorhand bereid daaraan mee te werken. Ik moest proberen om zijn Engelse opening te weerleggen. Dat lukte eigenlijk niet heel erg goed. Ik kwam wel heel passief te staan, en ik besloot een pion te geven voor iets dat moest lijken op ruimte om maar wat te kunnen ondernemen. Dat kwam mijn stelling wel iets ten goede, maar nog niet in die mate dat ik daar direct wat aan had. Net op het moment dat de partij iets meer in evenwicht kwam, eiste de vermoeidheid zijn tol bij Bernt. In een paar zetten was zijn mooie stelling veranderd in een puinhoop, waarbij ook nog eens materiaal verloren ging. Zo won ik uiteindelijk toch de partij, die ik eigenlijk niet had mogen winnen. Bord 3: Gorrit Op mijn d4 opening volgde f5, Hollands dus. Of het allemaal wel goed is weet ik niet, maar ik besloot gewoon mijn eigen gangetje te gaan. Het werd een leuke pot met allerlei dreigingen, waarbij ik op zet 23 een Paard won (dat is er alvast één, dacht ik nog). Op het moment dat mijn opponent een pion snoepte kon ik direct afwikkelen naar mat in twee. Bord 4: Eric Bord 5: Jasper Bord 6: Simon Na een donker en mistig ritje door het Gelderse landschap naar Almen afgezakt. Aldaar na een Franse opening mijn tegenstander klem gezet waardoor hij een behoorlijke ontwikkelingsachterstand had opgelopen. In een poging daar onderuit te komen gaf hij een pion weg en viel zijn verdediging uit elkaar. Met een blij gemoed door de mistvlarden weer huiswaarts gekeerd.
|
